Is een muis klein? Jazeker, naast een olifant is 'ie piep. Voor een mier daarentegen neemt 't kleine diertje monsterlijke proporties aan. En beide is waar. Want of iets klein of groot is, is onderhavig aan een subjectieve waarneming.
Onlangs kregen we van de GGD-inspectie te horen dat we de risico-inventarisatie voor een van onze gastouders niet goed hadden ingevuld. Onze bemiddelingsmedewerkster had namelijk op de vraag 'hoe groot is het risico dat het kind botst' geantwoord dat dat risico 'klein' was. Fout. Dat had 'groot' moeten zijn, zo vertelde ons de inspectie. Want, zo was de redenering, er is nog een kind (namelijk de zus) gelijktijdig op de opvanglocatie aanwezig. En dan is de kans dat je botst dus kennelijk groot. Ook het risico dat je in contact komt met snot van ander kind is dan, in tegenstelling tot wat onze bemiddelingsmedewerkster beoordeelde, groot.
Toch een interessante kwestie, vinden wij. Want schijnbaar beoordeelt onze bemiddelingsmedewerkster anders dan de GGD-inspecteur. Maar wie heeft er gelijk? Wat ís een grote kans dat een kind botst eigenlijk? Tien? Twintig? Twintig wat? We blijven het toch lastig vinden. Misschien is het wel een heel rustig zusje. En is de opvanglocatie ruim. En dan speelt ook nog eens dat wat de een als een groot risico ervaart, de ander misschien weer niet als een risico ziet. Zelfs professionals onder elkaar verschillen daarbij van inzicht.
Je ziet zoiets ook bij de discussie over geluidhinder ontstaan. Want wat de een als hinder ervaart, daar heeft de ander geen last van. Gelukkig is er voor zoiets een objectieve meetmethode ontwikkeld, je meet gewoon het aantal decibels. Maar van een bots- of snotfactor is ons helaas niets bekend.
We maken er nu een klein beetje een geintje van, maar begrijp ons niet verkeerd. We vinden het in kaart brengen van de risico's op het gebied van veiligheid en hygiëne uitermate belangrijk en nemen het dan ook zeer serieus. Bij Flexmoeders.nl voegen we er om die reden zelfs nog een brandveiligheidsrisico-inventarisatie aan toe. En we zorgen ervoor dat zowel de gast- als vraagouders van alle mogelijke risico's en oplossingen op de hoogte zijn. Toch schieten we wat ons betreft te ver door in sommige details. Want zeg nou eerlijk, een ouder is toch zelf het allerbest in staat om zoiets als het bots- of snotgevaar zelfstandig te beoordelen?
www.flexmoeders.nl
